حمل ، وقف نمايد به اينكه معدوم را طبقهء دوم يا مساوى موجود در همان طبقه قرار دهد به طورى كه در وقت وجودش با آن مشاركت داشته باشد ، بدون اشكال صحيح است ، مانند اينكه بر اولاد موجودش و كسى كه بعداً متولد مىشود به طور اشتراكى و يا ترتيب ، وقف نمايد . بلكه لازم نيست كه در هر زمانى موقوف عليه وجود داشته باشد و متولد شود . پس اگر بر فرزند موجودش و بر فرزند فرزندش بعد از او وقف نمايد و قبل از تولد فرزند فرزند ، فرزند اول بميرد ، ظاهراً صحيح است و موقوف عليه بعد از مردن او ، حمل مىباشد . پس آنچه كه وقف بر آن صحيح نيست همان معدوم يا حمل است در ابتدا و به صورت مستقل ، نه به صورت تبعى . مسأله 36 - در وقف بر عنوان عام ، لازم نيست كه مصداق آن در هر زمانى وجود داشته باشد ، بلكه امكان وجود آن ، به ضميمهء اينكه در بعضى از زمان‌ها بالفعل وجود پيدا مىكند ، كافى است . پس اگر مثلًا باغى را بر فقراى شهر وقف نمايد و در زمان وقف فقيرى در آن شهر نباشد ليكن بعداً پيدا مىشود ، وقف صحيح است و اين وقف از قبيل وقفى نيست كه اولش منقطع باشد ، همانطور كه در صورت يافت نشدن فقير بعد از موجود بودن آن ، جزء وقفى كه وسط آن منقطع باشد شمرده نمىشود ، بلكه بر وقفيتش باقى مىماند و غلّهء آن حفظ مىشود تا فقير پيدا شود . مسأله 37 - تعيين موقوف عليه شرط است ؛ پس اگر بر يكى از دو نفر ، يا يكى از دو مسجد وقف نمايد صحيح نيست . مسأله 38 - ظاهراً وقف بر ذمّى و بر مرتد غير فطرى صحيح است مخصوصاً اگر رحم باشد . و اما بر كافر حربى و مرتد فطرى ، مورد تأمل است . مسأله 39 - وقف بر جهات حرام و آنچه كه در آن كمك به معصيت باشد صحيح نيست ، مانند كمك كردن براى زنا و راهزنى و نوشتن كتاب‌هاى گمراه‌كننده و مانند وقف بر معبدها و كنيسه‌ها و آتشكده‌ها ، جهت عمارت و خدمت و فرش و آويزهاى آن‌ها و غير اين‌ها . البته وقف كافر براى آن‌ها صحيح است . مسأله 40 - اگر مسلمانى وقف بر فقرا يا فقراى شهر نموده باشد ، به فقراى مسلمان